جستجو

تماس با ما

جهت تماس با نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور دانشجویان ایرانی خارج از کشور از شماره تلفن های زیر استفاده نمایید :

 

021-66977001
021-66977002
021-66467700

درباره نهاد




براساس دستور رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت ا... خامنه‌اي مدظله‌العالي در تاريخ 1385/4/7 براي تحقق اهداف مقدس جمهوري اسلامي در حوزه دانشجويان و استادان ايراني خارج از كشور، نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در اموردانشجويان ايراني خارج از كشور تشكيل شد.

هر چند قبل از اين رهبر معظم انقلاب اسلامي دو نفر از صاحبنظران را به عنوان نماينده خود در امور دانشجويان ايراني اروپا و آمريكا و امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه منصوب و سالهاي متمادي با دانشجويان از نزديك ارتباط داشته‌اند اما به دليل ضرورت سياستگذاري واحد، و پيگيري نظامند مسائل دانشجويان و بالا بودن حجم امور اجرايي اين مجموعه تشكيل شد كه برخي از اهداف آن به شرح ذيل مي‌باشد:

1-    توسعه و تعميق آگاهي‌ها و علائق اسلامي دانشجويان و تبيين ارزش‌هاي اسلامي.

2-    ايجاد و گسترش فضاي معنوي و اسلامي در بين دانشجويان و رشد فضائل اخلاقي.

3-    افزايش دانش و بينش سياسي در ميان دانشجويان.

4-    حمايت و هدايت فكري تشكلهاي اسلامي دانشجويي.

5-    پاسخ به شبهات و تقويت باورهاي ديني دانشجويان.

6-    فراهم نمودن زمينه‌هاي ارتباط علمي روحانيون با دانشجويان.

7-    افزايش تعلقات ملي و انقلابي دانشجويان.


اركان نهاد

عاليترين ركن نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور شوراي سياستگذاري نهاد است كه مهمترين وظيفه آن تصويب سياستها و خط مشي‌هاي ستاد و نظارت بر حسن اجراي مصوبات شورا مي‌باشد و اعضاي آن عبارتند از:

1-    معاون ارتباطات بين‌الملل دفتر مقام معظم رهبري (رئيس شورا)

2-    نمايندگان ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور

3-    رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

4-    رئيس نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاههاي كشور

5-    رئيس بنياد ملي نخبگان

6-   رئيس سازمان ملي جوانان

7-    دو نفر از شخصيت‌هاي برجسته و آشنا به مسائل دانشجويان خارج از كشور.

دومين و محوري‌ترين ركن نهاد، نمايندگان ولي فقيه هستند كه در حال حاضر حجت‌الاسلام والمسلمين دكتر اژه‌اي نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني اروپا و حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي نظام‌زاده، نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه حضور دارند.

سومين ركن نهاد كه به عبارتي ركن تشكيلاتي، اجرايي نهاد مي باشد، دبيرخانه نمايندگي مقام معظم رهبري است، كه با هدايت نمايندگان مقام معظم رهبري وظيفه اجرايي كردن مصوبات شوراي سياستگزاري نهاد را بعهده دارد و توسط رئيس شورا منصوب مي‌شود. نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري داراي دو معاونت فرهنگي اجتماعي و پژوهشي اطلاع رساني است.


وظايف معاونت فرهنگي اجتماعي

1-    كمك به برگزاري همايش‌هاي فرهنگي و علمي

2-    اعزام سخنران براي جلسات و مناسبات

3-    اعزام مبلغ براي مناسبت‌هاي اسلامي و ملي.

4-    حمايت مادي و معنوي از فعاليت‌هاي تشكل‌ها و انجمن‌هاي علمي دانشجويي.

5-    شناسايي دانشجويان متدين و فعال فرهنگي و كمك به تحصيل آنان در خارج از كشور.

6-    تداوم ارتباط و حمايت از دانشجويان فارغ‌التحصيل جهت استفاده بهينه از تخصص آنان در كشور.

7-   ايجاد زمينه مشاركت دانشجويان در برنامه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي سراسري دانشجويان از قبيل جشن‌هاي ازدواج دانشجويي، عمره دانشجويي، مسابقات قرآن و نهج‌البلاغه و ...

8-    زمينه سازي ارتباط دانشجويان جهان اسلام.

9-     برگزاري اردوهاي فرهنگي، سياسي و علمي براي دانشجويان و خانواده آنان.

10-   زمينه‌ سازي براي دانشجويان داراي انگيزه ديني براي انجام فعاليت‌هاي اسلامي

11-   ايجاد بسترهاي مناسب براي افزايش تعلقات ملي و انقلابي و روحيه خدمت به كشور.



وظايف معاونت پژوهشي و اطلاع رساني

1-    راه اندازي پايگاه اطلاع رساني ويژه دانشجويان ايراني خارج از كشور.

2-    راه اندازي نشريه ويژه دانشجويان خارج از كشور

3-    برگزاري همايش‌هاي تخصصي متناسب با نيازها با مشاركت دانشجويان.

4-    پاسخ به سوالات دانشجويان و ارايه مشاوره در زمينه‌هاي فرهنگي-سياسي- اعتقادي با استفاده از ابزارهاي مناسب از قبيل درج پاسخ در پايگاه اطلاع رساني با سيستم پاسخگويي آف/آن لاين، انتشار كتابچه‌هاي ويژه پرسش و پاسخ و ...

5-    انجام مطالعات استراتژيك، بنيادي، نياز سنجي و نگرش سنجي جامعه دانشجويي خارج از كشور

6-    انجام پژوهش‌هاي لازم و تامين محتوا براي فعاليت‌هاي تبليغي دانشجويان در خارج از كشور.

7-    شناسايي و تقدير و جذب دانشجويان نخبه خارج از كشور.

8-    بررسي اوضاع فرهنگي- اعتقادي و سياسي دانشجويان خارج از كشور.

9-    اطلاع رساني پيرامون پيشرفت‌هاي علمي كشور به دانشجويان خارج از كشور.

پیشرفت ژاپن را باید در مهد کودک‌ها و فرهنگ پیش‌کسوتی جست‌وجو کرد00 نظر

پیشرفت ژاپن را باید در مهد کودک‌ها و فرهنگ پیش‌کسوتی جست‌وجو کرد
دکتر رضا یوسفی که سابق بر این رایزن علمی ایران در کشور سرزمین آفتاب تابان ژاپن بوده است, از اعضای هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف است. از ویژگی‌های این استاد مکانیک دانشگاه شریف نگاه ریز‌بینانه‌ای است که نسبت به مسایل فرهنگی سبب ساز پیشرفت ژاپن شده است آن‌چه در پی می‌آید گفت‌وگویی است با او

 


در گفت‌وگو با دکتر رضا یوسفی رایزن اسبق علمی ایران در ژاپن مطرح شد

پیشرفت ژاپن را باید در مهد کودک‌ها و فرهنگ پیش‌کسوتی جست‌وجو کرد


دکتر رضا یوسفی که قبلاً رایزن علمی ایران در کشور سرزمین آفتاب تابان ژاپن بوده, از اعضای هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف است. از ویژگی‌های این استاد مکانیک دانشگاه شریف نگاه ریز‌بینانه‌ای است که نسبت به مسایل فرهنگی سبب ساز پیشرفت ژاپن شده است آن‌چه در پی می‌آید گفت‌وگویی است با او

 

 جناب دکتر پیش از هر چیز دوست داریم از  تجربه‌ی سابقه‌ی حضورتان در ژاپن برای ما بگویید. به نظر شما چه عواملی در رشد صنعتی این کشور بیش از همه دخیل است؟

قریب به ده سال در ژاپن بودم و در آنجا مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا را پشت سر گذاشتم. آنچه که از مردم ژاپن برداشت می‌شود، پایبندی به قانون و بعد از آن سخت‌کوشی و تلاش برای جامعه و داشتن دیدگاه‌های اجتماعی در مقابل دیدگاه‌های فردی است که تماما برعکس ما که دیدگاهمان، دیدگاه کاملا فردی است؛ خود را فدای کار، کارخانه، و یا آنجایی که در آن مشغول به کار هستند، می‌کنند. بايد گفت در جامعه ژاپن كار محور و به سخنی همه زندگی فرد است. با كار هويت فرد مشخص می‌شود و كسی كه بيكار است گويی هويت ندارد. برای يك ژاپنی معاشرت، ارتباطات، علائق، دوست، تفريح و نوع نگرش به محيط زندگی و …  همه در قالب كار شكل می گيرد و فرد هميشه ارزش خود را در ارتباط با كار و ميزان نقشی كه در سيستم دارد برآورد می كند. البته تمامی این صحبت‌ها در یک چهارچوب منظم و تجربه شده انجام می‌شود. بر فرض مثال یک کارگر ساده‌ی ژاپنی تا مسئولین سیاسی رده بالای کشورشان همه می‌دانند که در چه جایگاهی قرار دارند و چه مسئولیتی دارند و باید چه قوانین و مقرراتی را رعایت کنند. به این معنا که اگر کاری انجام می‌دهند، آن را با تمام دقت به پایان می‌رسانند و از خود اجتهاد اضافی به خرج نمی‌دهند. البته المان‌ها و عناصر مختلفی در فرهنگ ژاپنی وجود دارد که وقت زیادی برای بازگشایی آنها لازم است. اما آن‌چه که مسلم است مردمان این کشور این فرهنگ را از همان اوان کودکی می‌آموزند. یعنی از دوران پیش دبستانی و دبستان.  در ژاپن بر  سيستم تربيتی و آموزش كار گروهی از  سنين پايين و هماهنگی با جمع از دوران كودكي تاکید می‌شود . يعنی نوعی نگاه به جمع و تطبيق خواسته های خود با خواسته های گروه درتمام جامعه به چشم می خورد. افراد به خوبی می آموزند كه در كار جمعی به جای تكيه بر نظر و خواسته های خود و ايجاد اصطكاك، برای رسيدن به هدف گروه نقاط ضعف هم را پوشش دهند. اين امر البته ريشه در روحيه مدارا و عدم برتری جويی دارد كه به آن در جای ديگر اشاره خواهد شد.  فرض کنید در آموزشی که به بچه‌ها داده می‌شود، اولویت تمرکز مهد کودک؛ اول آموزش‌های اجتماعی است و بعد از آن نوبت به تحصیل می‌رسد و بیشتر غلبه بر پرورش بچه‌هاست تا آموزش آنها. به طور مثال در کار گروهی آنها، بچه‌ای که مثلا چند ماه زودتر به مهد آمده باشد، سرگروه باقی تازه‌واردین می‌گردد و در وقت غذا خوردن تا زمان اعلام این سرگروه بچه‌ها دست به غذا نمی‌زنند. بچه‌ها کار تیمی و گروهی را  از مهد کودک تمرین می‌کنند و یاد می‌گیرند. مثلا در بازی‌های ما بچه‌ها سعی می‌کنند که خودشان برنده شوند در صورتی که در ژاپن این تیم است که باید برنده شود و اگر فردی به تنهایی به پیروزی برسد یک نقطه‌ی منفی محاسبه خواهد شد. پس نتیجه می‌گیریم که مهدکودک و بعد از آن دوره‌ی مدرسه تا دبیرستان، اساس تربیت کودک است و شخصیت آنها در آنجا شکل می‌گیرد؛ به همان شکلی که  طراحی شده و با تجربه‌ی طولانی مدت به آن رسیده‌اند.

البته این را هم بگویم که در فرهنگ شفاهی و مکتوب ما نکته‌ها و آموزش‌های فراوانی داریم که حتی برتر از فرهنگ ژاپنی هم هست، ولی اینها را نتوانستیم تا الان نهادینه کنیم بلکه برعکس هم هست، یعنی ارزش‌هایی که در فرهنگ ما است بدلیل نهادینه نشدن کاملا ضد آنها رعایت می‌شود و جای این ارزش‌ها فقط در صحبت‌ها و سخنرانی‌ها شده است؛ ولی آنها بریک موضوع آنقدر کار می‌کنند تا به قانون در آید و بعد از آن به همه‌جا تسری می‌دهند و به دلیل دارا بودن سیستم منظم در همه‌جا اجرا می‌شود. ولی ما قانون را به صورت جزیره‌ای، فردی و یا خانوادگی اجرا می‌کنیم و همه‌گیر نیست.

ژاپنی‌ها در سطح دانشگاه چگونه هستند؟

يكی از مواردی كه باعث تداوم و تقويت روحيه كار و جديت در انجام آن می شود عمودی بودن سيستم های كاری در ژاپن است، به اين معنا كه ارتباط كاری فرد تنها با مقام بالا دست و پايين دست خود صورت می گيرد و ارتباط های عرضی كمتر به چشم می خورد و ارتقاء كاری تنها به صورت عمودی و از پايين به بالا است. لذا فرد بايد نردبان صعود را پله پله و از پايين به بالا و با نشان دادن توانايی و استعدادهای كاری خود طی كند و امكان جهش های غيرمنطقی يا رابطه ای كمتر وجود دارد. این سیستم همان‌گونه که گفتم از مهد کودک شروع می‌شود و در دانشگاه‌های ژاپن هم همین سیستم پیش‌کسوتی پیاده می‌شود. یعنی همانطور که گفتم از مهد کودک در کل ساختار نظام اجتماعی آنها تسری دارد؛ اطاعت پذیری پایین‌دستی از بالا دست کاملا رعایت می‌شود. به طور مثال  دانشجوی تازه‌وارد از ما قبل خود اطاعت کامل در اجرای برنامه‌ها و پروژهای دانشگاهی می‌کند و بعد از این دوره در کارخانه‌جات هم همین سیستم اجرا می‌گردد. پس درکل اصل یکی است، احترام و اطاعت پایین‌دست از بالا دست که ما این سیستم را هم نداریم.

و در پایان چطور می‌شود از این تجربه در ایران استفاده کرد؟ 

به نظرم ما تمامی زیر‌ساخت‌های فرهنگی و تربیتی لازم را برای ترویج چنین الگویی در احادیث, متون کهن و شیوه‌های سنتی‌تربیتی مان داریم. مثلا در قران بسیار بر این نکته تاکید شده است که به والدین و بزرگتر خود احترام بگذارید و ...اما

ما باید عناصر فرهنگی که داریم چه در دین و چه در ایران باستان را جمع و آنها را نهادینه کینم. تأکید من بر کلمه نهادینه است این کلمه را همه می‌گویند ولی اجرای آن به یک عزم جدی نیاز دارد و بسیار مشکل است. مثلا همه‌ی ما در ایران از مهندسی اجتماعی صحبت می‌کنیم ولی تا الان اجرایی نشده است. ولی در ژاپن این مهندسی اجتماعی را کاملا احساس می‌کنید.

یک مثال جالب از سیستم نظم آنها بگویم، پسر من بدلیل سن و سال، در آن موقع گواهینامه رانندگی اخذ نکرده بود ولی با ماشین در یک محوطه کوچک در حال گشت زنی بود. همسایه‌ها سریعا با پلیس تماس گرفته و موضوع را گزارش دادند. این نشان می‌دهد که نظام اجتماعی ژاپن با بی‌قانونی و بی‌نظمی و اغتشاش، به صورت خودجوش مقابله می‌کند. چیزی که ما در ایران نیاز داریم روی آن کار کنیم. کوتاه سخن این‌که ریشه‌های پیشرفت‌های کشوری همانند ژاپن را باید در رعایت ریز مسایل فرهنگی دانست که به نوعی در کشور ما وجود دارد و اساس فرهنگ ماست اما نهادینه نشده است.


 

 

 

مطالب مرتبط

پربازدیدترین

پیام بگذارید

نظرات ( 0 )