جستجو

تماس با ما

جهت تماس با نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در امور دانشجویان ایرانی خارج از کشور از شماره تلفن های زیر استفاده نمایید :

 

021-66977001
021-66977002
021-66467700

درباره نهاد




براساس دستور رهبر معظم انقلاب اسلامي حضرت آيت ا... خامنه‌اي مدظله‌العالي در تاريخ 1385/4/7 براي تحقق اهداف مقدس جمهوري اسلامي در حوزه دانشجويان و استادان ايراني خارج از كشور، نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در اموردانشجويان ايراني خارج از كشور تشكيل شد.

هر چند قبل از اين رهبر معظم انقلاب اسلامي دو نفر از صاحبنظران را به عنوان نماينده خود در امور دانشجويان ايراني اروپا و آمريكا و امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه منصوب و سالهاي متمادي با دانشجويان از نزديك ارتباط داشته‌اند اما به دليل ضرورت سياستگذاري واحد، و پيگيري نظامند مسائل دانشجويان و بالا بودن حجم امور اجرايي اين مجموعه تشكيل شد كه برخي از اهداف آن به شرح ذيل مي‌باشد:

1-    توسعه و تعميق آگاهي‌ها و علائق اسلامي دانشجويان و تبيين ارزش‌هاي اسلامي.

2-    ايجاد و گسترش فضاي معنوي و اسلامي در بين دانشجويان و رشد فضائل اخلاقي.

3-    افزايش دانش و بينش سياسي در ميان دانشجويان.

4-    حمايت و هدايت فكري تشكلهاي اسلامي دانشجويي.

5-    پاسخ به شبهات و تقويت باورهاي ديني دانشجويان.

6-    فراهم نمودن زمينه‌هاي ارتباط علمي روحانيون با دانشجويان.

7-    افزايش تعلقات ملي و انقلابي دانشجويان.


اركان نهاد

عاليترين ركن نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور شوراي سياستگذاري نهاد است كه مهمترين وظيفه آن تصويب سياستها و خط مشي‌هاي ستاد و نظارت بر حسن اجراي مصوبات شورا مي‌باشد و اعضاي آن عبارتند از:

1-    معاون ارتباطات بين‌الملل دفتر مقام معظم رهبري (رئيس شورا)

2-    نمايندگان ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني خارج از كشور

3-    رئيس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

4-    رئيس نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاههاي كشور

5-    رئيس بنياد ملي نخبگان

6-   رئيس سازمان ملي جوانان

7-    دو نفر از شخصيت‌هاي برجسته و آشنا به مسائل دانشجويان خارج از كشور.

دومين و محوري‌ترين ركن نهاد، نمايندگان ولي فقيه هستند كه در حال حاضر حجت‌الاسلام والمسلمين دكتر اژه‌اي نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني اروپا و حجت‌الاسلام والمسلمين آقاي نظام‌زاده، نماينده محترم ولي فقيه در امور دانشجويان ايراني آسيا و اقيانوسيه حضور دارند.

سومين ركن نهاد كه به عبارتي ركن تشكيلاتي، اجرايي نهاد مي باشد، دبيرخانه نمايندگي مقام معظم رهبري است، كه با هدايت نمايندگان مقام معظم رهبري وظيفه اجرايي كردن مصوبات شوراي سياستگزاري نهاد را بعهده دارد و توسط رئيس شورا منصوب مي‌شود. نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري داراي دو معاونت فرهنگي اجتماعي و پژوهشي اطلاع رساني است.


وظايف معاونت فرهنگي اجتماعي

1-    كمك به برگزاري همايش‌هاي فرهنگي و علمي

2-    اعزام سخنران براي جلسات و مناسبات

3-    اعزام مبلغ براي مناسبت‌هاي اسلامي و ملي.

4-    حمايت مادي و معنوي از فعاليت‌هاي تشكل‌ها و انجمن‌هاي علمي دانشجويي.

5-    شناسايي دانشجويان متدين و فعال فرهنگي و كمك به تحصيل آنان در خارج از كشور.

6-    تداوم ارتباط و حمايت از دانشجويان فارغ‌التحصيل جهت استفاده بهينه از تخصص آنان در كشور.

7-   ايجاد زمينه مشاركت دانشجويان در برنامه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و سياسي سراسري دانشجويان از قبيل جشن‌هاي ازدواج دانشجويي، عمره دانشجويي، مسابقات قرآن و نهج‌البلاغه و ...

8-    زمينه سازي ارتباط دانشجويان جهان اسلام.

9-     برگزاري اردوهاي فرهنگي، سياسي و علمي براي دانشجويان و خانواده آنان.

10-   زمينه‌ سازي براي دانشجويان داراي انگيزه ديني براي انجام فعاليت‌هاي اسلامي

11-   ايجاد بسترهاي مناسب براي افزايش تعلقات ملي و انقلابي و روحيه خدمت به كشور.



وظايف معاونت پژوهشي و اطلاع رساني

1-    راه اندازي پايگاه اطلاع رساني ويژه دانشجويان ايراني خارج از كشور.

2-    راه اندازي نشريه ويژه دانشجويان خارج از كشور

3-    برگزاري همايش‌هاي تخصصي متناسب با نيازها با مشاركت دانشجويان.

4-    پاسخ به سوالات دانشجويان و ارايه مشاوره در زمينه‌هاي فرهنگي-سياسي- اعتقادي با استفاده از ابزارهاي مناسب از قبيل درج پاسخ در پايگاه اطلاع رساني با سيستم پاسخگويي آف/آن لاين، انتشار كتابچه‌هاي ويژه پرسش و پاسخ و ...

5-    انجام مطالعات استراتژيك، بنيادي، نياز سنجي و نگرش سنجي جامعه دانشجويي خارج از كشور

6-    انجام پژوهش‌هاي لازم و تامين محتوا براي فعاليت‌هاي تبليغي دانشجويان در خارج از كشور.

7-    شناسايي و تقدير و جذب دانشجويان نخبه خارج از كشور.

8-    بررسي اوضاع فرهنگي- اعتقادي و سياسي دانشجويان خارج از كشور.

9-    اطلاع رساني پيرامون پيشرفت‌هاي علمي كشور به دانشجويان خارج از كشور.

عوامل موثر بر رشد اقتصادی00 نظر

عوامل موثر بر رشد اقتصادی
تدبیر و انتخاب‌های جمعی تقدیر کشورها را می‌سازد؛
گزیده‌ای از صحبت‌های دکتر علی سرزعیم در سیزدهمین همایش سالانه اساتید ودانشجویان ایرانی خارج از کشور

 

عرصه اقتصاد، عرصه بازی جمعی ما ایرانیان است. نگرانی و توجه به عرصه اقتصاد و روند پیش رو منطقی است زیرا به سرنوشت ما و فرزندانمان ارتباط دارد. برای داشتن حدس درستی از آینده نیازمند درک و تحلیلی درست از گذشته و زمان حال هستیم. ابتدا باید عوامل موثر بر رشد اقتصادی را بشناسیم.

عوامل موثر بر رشد اقتصادی

تولید کل در اقتصاد تابعی از سرمایه، نیروی کار، تکنولوژی و بهره‌وری کل عوامل تولید است. سرمایه انسانی موجب بهره‌وری نیروی کار می‌شود و کارایی بازار مالی، بهره وری سرمایه را به دنبال دارد. سوال این است که کدام عوامل در ایران بر رشد یا عدم رشد اقتصادی موثر بوده‌اند؟ به نظر می‌رسد نیروی کار ساده و تحصیل‌کرده مانعی برای تولید کل و رشد اقتصادی نبوده است. هر چند این نیرو سهمی به اندازه کشورهای اینک توسعه‌یافته نظیر کره جنوبی نداشته اما نمی‌توان آن را مانعی برای رشد اقتصادی ما دانست.

نسبت سرمایه به تولید نیز به واسطه درآمدهای نفتی قابل قبول بوده ولی این امکان وجود داشته که با جذب سرمایه خارجی بیشتر باشد، اما عملا چنین اتفاقی صورت نگرفته است. پس سرمایه مشکل جدی رشد اقتصادی ایران نبوده. مطالعه پسران، صالحی و محدث (2015) نشان داده که حتی سطح تکنولوژی در کشور به واسطه تجارت با اروپا و واردات از آنجا همسو با دنیا افزایش یافته است و تکنولوژی را نمی‌توان گردنه رشد اقتصادی ایران برشمرد.

ایران از حیث موقعیت جغرافیایی مناسب، منابع طبیعی، نیروی انسانی آموزش‌دیده، هرم سنی جمعیت، نهادهای پشتیبان رشد (ثبت اسناد، ثبت احوال، دادگستری، پلیس، آموزش، بهداشت و...) و زیرساخت‌ها (شبکه راه آهن، جاده، تلفن و...) ظرفیت رشد اقتصادی دارد. اما سوال بزرگ این است که اگر کشور از نظر نهاده‌های تولید و رشد اقتصادی وضع مناسبی داشته، آیا از نظر تولید و رشد هم وضع خوبی داشته است؟ و سوال بزرگ‌تر این است که چرا کشور با وجود منابع رشد، در عمل رشد بالا و قابل قبولی را تجربه نکرده‌ایم؟

نگاهی به آمار عملکرد اقتصاد ایران در گذشته - نهادیران

مقایسه متوسط نرخ رشد کشورهای منطقه در فاصله سال‌های 2000 (1379) تا 2010 (1389)

معرکه گفتمان‌های اقتصادی

معمای رشدنیافتن با وجود منابع رشد، مهم‌ترین سوال برای همه اقشار در ایران است. پاسخ به این سوال دغدغه اقتصاددانان و سیاست‌مداران بوده است. حتی می‌توان گفت همه بازیگران اجتماعی ایران در پی یافتن پاسخ این پرسش هستند. ایدئولوژی‌ها و مکاتب مختلف هم تلاش دارند پاسخ خود را به این سوال عرضه کنند. برای یافتن پاسخی برای این پرسش، در ادامه 8 تبیین مهم مطرح در این روزهای کشور را که در رسانه‌ها، افواه کارشناسان و سطح جامعه منتشر است بررسی می‌کنیم.

1.‌ تبیین مارکسیستی

—      تاکید بر نابرابری از خلال روابط کار؛

—      تاکید بر قدرت نابرابر چانه‌زنی کارگر و کارفرما در قرارداد کار؛

—      تاکید بر نقش حکومت در ایجاد اتحادیه‌های کارگری غیرهمسو؛

—      تاکید بر همسویی حکومت با کارفرمایان؛

—      عدم ابراز صریح مخالفت با ساز و کار بازار و ساز و کار قیمت و مالکیت شخصی.

نقاط قوت و ضعف:

—      بخش قابل توجهی از نیروی کار از حقوق کار بی‌بهره‌اند؛

—      بخش کوچکی، از حقوق بیش از حد معقول برخوردارند؛

—      نابرابری در کشور بیشتر محصول توزیع است نه بازتوزیع؛

—      عدم توجه به بهره‌وری پایین نیروی کار در کشور.

2.‌ تبیین نهادگرایی

—      مخالفت با ساز و کار بازار و نظام قیمت و اصلاحات قیمتی؛

—      مخالفت با خصوصی‌سازی و کاهش مداخلات دولت در اقتصاد؛

—      مخالفت با دانش اقتصاد جریان اصلی با توسل به مفاهیم اقتصاد توسعه و نهادگرایی جدید؛

—      مخالفت با ادغام در اقتصاد جهانی و انجام اصلاحات ساختاری؛

—      تاکید بر اشکالات بانکداری خصوصی و نقش آن در ایجاد تورم ساختاری در کشور.

نقاط قوت و ضعف:

—      آزادسازی بازار سرمایه مخاطرات زیادی به همراه دارد؛

—      شاید در برخی خصوصی‌سازی‌ها قیمت‌گذاری درستی انجام نشده باشد؛

—      بی‌توجهی به ناکارایی ساز و کار دولتی و تبعات آن؛

—      بی‌توجهی به محدودیت بودجه و تبعات سیاست‌های سرکوب قیمتی.

3.‌ تبیین ضد ایدئولوژیک

—      تاکید بر هزینه‌های نهادهای ایدئولوژیک در داخل؛

—      تاکید بر هزینه‌های اقتصادی دنبال‌کردن سیاست خارجی ایدئولوژیک؛

—      تاکید بر هزینه‌های گزینش‌های ایدئولوژیک؛

—      تاکید بر منافع اقتصادی همسویی با نظام قدرت جهانی.

نقاط قوت و ضعف:

—      هزینه‌های سخت‌گیری بی‌مورد در گزینش‌ها غیرقابل انکار است؛

—      هزینه‌های خطا در سیاست خارجی غیرقابل انکار است؛

—      نمی‌توان کل یا عمده توسعه‌نیافتگی را به سیاست خارجی ایدئولوژیک نسبت داد؛

—      سهم هزینه نهادهای ایدئولوژیک در کل بودجه کم است؛

—      بی‌توجهی به اولویت پیوندهای منطقه‌ای و آسیایی نسبت به پیوند با غرب.

4.‌ تبیین دموکراسی‌خواهی

—      تاکید بر ریشه‌های سیاسی پدیده‌های اقتصادی؛

—      تاکید بر تبعات اولویت وفاداری (سیاسی و ایدئولوژیک) بر کارایی؛

—      تاکید بر مشکلات مجلس و احاله آن به نظام گزینش شورای نگهبان؛

—      تاکید بر فساد و احاله آن به فقدان آزادی مطبوعات به میزان کافی؛

نقاط قوت و ضعف

—      نظام فعلی قانون‌گذاری در مجلس اشکالات جدی دارد؛

—      رویه گزینش شورای نگهبان قابل نقد است؛

—      احاله کلیه مشکلات قانون‌گذاری در مجلس به فیلتر شورای نگهبان منطقی نیست و ساختاری است؛

—      این تبیین، هزینه‌های دموکراسی را که بی‌ثباتی و پوپولیسم است نادیده می‌گیرد.

5.‌ تبیین انقلابی

—      تاکید بر نظام بانکی ربوی؛

—      تاکید بر فقدان روحیه جهادی در فعالیت اقتصادی؛

—      تاکید بر موفقیت‌های کشور در عرصه موشکی و نظامی؛

—      تاکید بر همسونبودن نظام کارشناسی و بوروکراتیک و تکنوکراسی با اهداف انقلاب.

نقاط قوت و ضعف:

—      نظام بوروکراسی و تکنوکراسی اشکالاتی دارد اما لزوما اهداف مغایر ندارد.

—      توفیقات در عرصه نظامی قابل انکار نیست اما قابل تعمیم به کل اقتصاد نیست.

—      این تبیین همه مشکلات را به سطح فردی فرومی‌کاهد درحالی‌که اصلاح نظام انگیزشی را نادیده می‌گیرد.

6.‌ تبیین ضد فساد

—      تاکید بر پتانسل و امکانات وسیع کشور؛

—      تاکید بر عدم استفاده از این پتانسیل‌ها و امکانات به واسطه فساد.

نقاط قوت و ضعف

—      این تبیین همه مشکلات را به سطح فردی فرومی‌کاهد درحالی‌که اصلاح نظام انگیزشی را نادیده می‌گیردو

7.‌ تبیین فرهنگ‌گرایی

—      تاکید بر ویژگی‌های فرهنگی نامناسب با توسعه نظیر درون‌گرایی شرقی، عدم اعتماد عمومی، آخرت‌گرایی دنیاگریزانه، عادت جمعی به تنبلی و تقدیرگرایی.

نقاط قوت و ضعف:

—      این تبیین، همه مشکلات را به سطح فردی و ارزش‌های جمعی فرومی‌کاهد درحالی‌که ارزش‌ها ثابت نیستند و تغییرپذیرند (تجربه آلمان و ژاپن که روزگاری کسی ایشان را به سخت‌کشی یا تیزهوشی نمی‌شناخت)

8.‌ تبیین نئوکلاسیک

—      تاکید بر پیامدهای اختلال قیمتی به شکل تخصیص غیربهینه منابع.

نقاط قوت و ضعف

—      این تبیین همه مشکلات را به سطح فردی و ارزش‌های جمعی فرومی‌کاهد درحالی‌که ارزش‌ها ثابت نیستند و تغییرپذیرند (تجربه آلمان و ژاپن).


تبیین‌های بدیل

در گفتمان‌های اقتصادی موجود در کشور به دو تبیینی که در ادامه خواهد آمد کمتر اشاره شده، اگر اصلا اشاره‌ای شده باشد. به اعتقاد ما این تبیین‌ها بهتر از تبیین‌های دیگر مشکل و راه حل اقتصاد ایران را مطرح می‌کنند:

تبیین ضعف تنظیم‌گری

در این تبیین تاکید بر عدم شناخت نقش دولت در اقتصاد و چگونگی ایفای آن است. همچنین عدم توسعه ساز و کارهای حکمرانی به موازات توسعه نهادها (مثال نظام بانکی) روی دیگر این رویکرد است. برای مثال ساختار بانک مرکزی ایران با وجود توسعه نظام بانکی و حضور بانک‌های خصوصی همچنان مانند زمانی است که تنها بانک‌های دولتی در اقتصاد ایران حاضر بودند.

تبیین مبتنی بر اقتصاد سیاسی

رویکرد اقتصاد سیاسی یکی از نقاط ضعف اقتصاد ایران را عرضه کالاهای عمومی می‌داند. کالاهایی که عرضه آن از عهده بخش خصوصی خارج است و باید دولت این کار را بر عهده گیرد مانند سلامت یا آموزش عمومی یا امنیت. اقتصاد سیاسی همچنین توجه ما را بر نقش قیدهای اقتصاد سیاسی بر انتخاب‌های سرمایه‌گذاری جلب می‌کند.

بی‌توجهی به جوانب پیچیده حکمرانی از سوی حاکمان

حکمرانی موضوع پیچیده‌ای است که نیاز به تدقیق و توجه به این پیچیدگی دارد. موضوعاتی مانند تسخیرشدگی تنظیم‌گر یا تعارض منافع در تصمیم‌گیران چیزی است که در حکمرانی باید به آن پرداخته شود. حکمرانی مطلوب همچنین با بی‌توجهی به تخصص‌های مرتبط با حکمرانی سازگاری ندارد. برای مثال حکمرانی سلامت خود یک موضوع تخصصی در حکمرانی است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

آینده ایران چگونه است؟

اگر بازیگری سیاسی در کشور، موجب افزایش قیدهای اقتصاد سیاسی شود، آینده نامطلوبی پیش رو خواهد بود زیرا استهلاک زیرساخت‌ها و تخصیص نابهینه امکانات موجود ادامه می‌یابد و ما از وضع مطلوب فاصله بیشتری می‌گیریم. اگر بتوان در یک مسیر میان‌مدت قیدهای اقتصاد سیاسی را کم کرد و در عین حال توان حکمرانی را ارتقا داد می‌توان عملکرد اقتصاد را به توان بالقوه آن نزدیک کرد و حتی توان بالقوه آن را افزایش داد.


 

 

 

مطالب مرتبط

پربازدیدترین

نظرات ( 0 )

نظر شما